شاید قشنگ نباشه... ولی یکی از بهترین نوع اومدنا، سر عقل اومدنه...!

آقای مهربانم: کاش کنار پنجره فولادت، یک لحظه سکوت بود و من بودم و تو... میلادت مبارک عشق جاودانه ی من

سکوت... تنها بشنو... فقط ببین... پسرفت های مغز خاکستری... پیشرفت های قلب سرخ... رقصیدن های بی محابای قلم بر کاغذ... خط خطی های مبهم، پر از خالی... کاش کسی نفهمد مفهوم نامفهوم آواز های خفه ی شبانه را... می خوانی، رد می شوی، درک نمی کنی، پلک می زنی و تمام... کار خوبی میکنی...! Dr.Zizi